Czas uporządkować biuro, zakupić jakieś segregatory (takie jak te powyżej), posegregować papiery, wszelakie dokumenty, bo niczego znaleźć nie mogę.
Dobrze będzie też na stan wprowadzić niszczarkę, dobrą drukarkę laserową i zapas papier. I koniecznie przybory do pisania. Dobrze byłoby też zakupić ekspres do kawy, który nie będzie wymagał serwisowania raz w miesiącu jak stary. Zastanawiam się poza tym co mężowi na urodziny kupić w prezencie. Może zapas skarpetek? Nie, to takie tendencyjne. Ale drugiej strony bardzo praktyczne. Kiedyś wspominał coś o kinie domowym, może coś takiego: kino ?? Muszę się rozeznać, w temacie i wybrać jakiś przyzwoity sprzęt. Niech ma chłopak frajdę. Poza tym cała rodzina na tym skorzysta, więc dlaczego nie sprawić sobie ‘małej’ przyjemności. Dziś mam wolny wieczór, więc rozejrzę się po sklepach internetowych. Jeszcze dodam, że parę dni temu przeczytałam interesującą książkę pt. ‘Zupa z ryby fugu’. Polecam wszystkim lubiącym lekką, popołudniową literaturę do herbatki.

Co ich nudzi? Choćby archaiczny język i styl pisania. Nie wymagam ciągłej akcji, ale opisy naszych ”mistrzów” pióra są naprawdę drętwe. Ileż lepiej pisał amerykański romantyk, prekursor horroru Edgar Allan Poe prawie pół wieku przed Sienkiewiczem! To samo tyczy się dialogów. Co chwila padają sztampowe, wyświechtane frazesy, znane z tysiąca innych książek. Howard Philips Lovecraft, kolejny klasyk horroru nie umiał tworzyć dobrych dialogów, więc ograniczał je do minimum, ba w niektórych jego opowiadaniach w ogóle ich nie było! (a jest to kawał dobrej literatury). Nic na siłe, w przeciwnieństwie do polskich autorów. Z polskich autorów, którzy tworzą świetne dialogi warto wspomnieć Andrzeja Sapkowskiego: zabawne żarty, puenty, dialogi trzymają się kupy i nie silenie się na staropolski. Jednak można.

King miał na samym początku swej kariery problemy finansowe. Naprawdę źle mu się powodziło, ledwo wiązał koniec z końcem. Utrzymywał się z pisania opowiadań. W tym okresie Stephen King miał poważne problemy z alkoholem, trwające blisko 10 lat. Udało mu się z nich wyjść dzięki pomocy rodziny i przyjaciół. Nim to się stało, King rozpoczął pisanie wielu powieści. Jedną z nich była Carrie, będąca w pierwotnym zamierzeniu zwykłym opowiadaniem. Stephen wysłał ją do wydawnictwa i zapomniał o niej. Dopiero po jakimś czasie dostał odpowiedź z propozycją wydania jej za 2,500$. Niedługo później jej wartość niezwykle wzrosła i prawa do drugiego wydania King sprzedał za aż 400,000$.